Biblioteka Główna

Ocena publikacji naukowych

OCENA CZASOPISM NAUKOWYCH

2019
Od 2019 roku zgodnie z rozporządzeniem MNiSW z dnia 22.02.2019 r. (Dz.U.2019 z 28.02.19, poz. 392) w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej punkty otrzymują czasopisma naukowe i materiały konferencyjne indeksowane w bazach: Web of Science Core Collection i Scopus oraz 500 czasopism znajdujących się na liście Wsparcie dla czasopism naukowych.

  • Clarivate Analytics Master Journal List (tzw. lista filadelfijska) – notuje czasopisma z różnych dziedzin nauki uwzględnione w bazach Thomson Reuters zamieszczonych na platformie Web of Science Polskie czasopisma w Web of Science
  • Journal Citation ReportsJCR – Interdyscyplinarna baza danych, tworzona przez Thomson Reuters, stanowi narzędzie oceny wartości merytorycznej czasopism w oparciu o Impact Factor oraz inne wskaźniki cytowań, więcej informacji JCR
  • SCIMAGO – portal przeznaczony do porównywania czasopism pod kątem cytowań, ilości publikowanych artykułów, wskaźnika SJR (wskaźnik “cytowalności” i “oglądalności”), wskaźnika H (Hirscha, tzw. wskaźnik “produktywności naukowej”). Dane opracowywane są na podstawie bazy Scopus firmy Elsevier. Serwis stanowi bezpłatną alternatywę dla bazy JCR i wskaźnika Impact Factor
  • ERIH Plus – lista referencyjna czasopism uruchomiona w lipcu 2014 r., opracowywana przez Norwegian Social Science Data Services na bazie listy ERIH. Zawiera recenzowane czasopisma naukowe z dziedzin humanistycznych i społecznych 
  • IMPACT FACTOR (IF) – wskaźnik oceny czasopism. Jest to liczba odpowiadająca częstotliwości z jaką prace zamieszczone w czasopiśmie w ostatnich dwóch latach są średnio cytowane w ciągu roku. IF dla czasopisma w danym roku oblicza się dzieląc liczbę cytowań artykułów przez ogólną liczbę artykułów ukazujących się w tym czasopiśmie w ciągu dwóch poprzednich lat.
  • Indeks Hirscha (h-index) parametr stosowany do oceny jakości dorobku naukowego, odzwierciedlający zdolność do publikowania często cytowanych prac.
    h – index = n oznacza, że n publikacji naukowych danego autora uzyskało liczbę cytowań równą lub większą od n.
    W związku z dużą popularnością indeksu Hirscha funkcję jego wyliczenia na swoich zasobach wprowadziły bazy Web of Science i Scopus.
    Indeks Hirscha dla publikacji znajdujących się w Google Scholar, wyliczany jest przez bezpłatny program Publish or Perish (który należy zainstalować na swoim komputerze – do pobrania na stronie lub za pomocą usługi Google Scholar Citations.
  • Web of Science Core Collection – interdyscyplinarna baza danych umożliwiająca wygenerowanie raportu cytowań.
  • Scopus – interdyscyplinarna baza danych umożliwiająca wygenerowanie raportu cytowań.
  • Master Journal List (wcześniej tzw. Lista Filadelfijska) – wykaz wszystkich czasopism indeksowanych na platformie Web of Science.
  • INDEX COPERNICUS – wskaźnik oceny czasopism z zakresu nauk biologicznych i medycznych.

InCites

narzędzie dzięki któremu można przeanalizować dorobek naukowy swojej instytucji oraz porównać efektywność swojej jednostki naukowej z innymi na całym świecie. Dzięki wykorzystaniu danych o cytowaniach, różnorodnym wskaźnikom i wielowymiarowym ujęciom wiodących instytucji badawczych i naukowych, można uzyskać wszechstronny wgląd potrzebny do określenia efektywności i funkcjonowania: siebie jako autora, swojej instytucji, kraju, dziedziny badawczej, czy wybranego czasopisma.

Narzędzie InCites zostało opracowane na podstawie Web of Science Core Collection i wykorzystuje dokładne i obiektywne informacje w tym zbiorze dostępne. Dedykowane jest instytucjom naukowym i badawczym, autorom publikacji oraz bibliotekarzom.
Stworzono także kompendium wiedzy na temat narzędzia oraz jak z niego korzystać: clarivate.com.

Aby skorzystać z bazy należy, będąc w sieci internetowej UTH, wejść na stronę webofscience.com i założyć bezpłatne konto.

SciVal

umożliwia analizę działalności naukowej przeszło 8 500 uczelni oraz instytucji badawczych z ponad 220 krajów na podstawie danych zawartych w bazie Scopus. Pozwala na wizualizację efektów działalności naukowej uczelni, porównanie z innymi jednostkami w kraju i na świecie oraz pomaga w ocenie potencjalnych partnerów w projektach badawczych.

Każdy użytkownik, który chce skorzystać z narzędzia, musi posiadać osobiste konto na platformie Elsevier (może to być konto założone wcześniej na serwerach Science Direct lub Scopus).

Konto takie można także założyć na serwerze SciVal wybierając w menu opcję “Register Now”.

Aby skorzystać z bazy należy, będąc w sieci internetowej UTH, wejść na stronę www.scopus.com

EndNote Online

narzędzie służące do zarządzania bibliografią (gromadzenie informacji bibliograficznych, możliwość załączania pełnych tekstów, tworzenie bibliografii załącznikowej do pracy naukowej). Narzędzie dostępne jest na platformie Web of Science w zakładce “EndNote“.

Aby móc skorzystać z programu należy zarejestrować się, czyli stworzyć swoje indywidualne konto. Każdorazowo przy korzystaniu z narzędzia należy zalogować się wprowadzając wybrany login i hasło.

Narzędzie EndNote Online umożliwia przenoszenie wybranych opisów bibliograficznych do utworzonych przez siebie folderów i tworzenie w ten sposób własnych baz bibliograficznych. Opisy bibliograficzne można:

  • automatyczne przenosić z przeglądanych katalogów, baz danych, np. Web of Science, EBSCOhost,
  • importować pliki zapisane na dysku komputera, np. PubMed, Scopus,
  • pobierać z katalogów bibliotecznych dostępnych on-line,
  • wpisywać ręcznie.

Przewodnik po EndNote Online

Mendeley

ogólnodostępny, bezpłatny program do zarządzania literaturą (menedżer bibliografii) oraz portal społecznościowy. Stworzony z myślą o naukowcach, studentach i bibliotekarzach, dzięki któremu można:

  • gromadzić, przechowywać publikacje, opisy bibliograficzne
  • zarządzać dokumentami w wersji online i offline
  • tworzyć bibliografię załącznikową do publikacji
  • zakładać grupy i prowadzić współpracę w ich ramach
  • umieszczać komentarze w publikacjach i udostępniać je członkom swoich grup
  • rozpowszechniać swoje osiągnięcia naukowe.

Bezpłatna wersja Mendeley pozwala użytkownikowi na wykorzystanie 2 GB miejsca na deponowanie publikacji. Umożliwia również tworzenie prywatnych grup składających się z maksymalnie czterech użytkowników, którzy mogą wspólnie dzielić dodatkowe 100 MB wolnej przestrzeni.

Dostępna jest także aplikacja na urządzenia mobilne oferująca funkcje identyczne z wersją online. Google Play, AppStore

Przewodniki po Mendeley: